[068/197] – Eelektrik – Obsidian Flames – Common

Story Time: De vochtige lucht drukte op mijn schouders. “Zou het zomaar kunnen?” vroeg hij, terwijl hij met zijn hand langs de rails wreef. “Dat dit de enige plek is waar hij echt thuis hoort.”

Hij keek naar de kaart in zijn hand. Eelektrik. Een donkere blik, een korte elektrische vonk. Ik wist dat hij zich er nog steeds voor voelde. Al die jaren, deze rail.

“We moeten hem aanmoedigen,” zei ik. “Hij heeft de kracht, toch?”

Ik zette mijn hand op zijn kaart. “Laten we hem testen. Een korte stroom.”

Een blauw licht flitste kort op de kaart. Eelektrik. Een korte, sterke blik. “Is dat het?” vroeg hij. “Is dat een teken?”