[027/086] – Vanillite – White Flare – Common

Story Time: “Houd hem dichtbij, Ash.”

De melkgeur hing zwaar in de lucht. Vanillite knipperde met zijn ijskoude ogen. Ik probeerde hem te kalmeren, mijn hand aan zijn zij, en hij veegde met zijn staart een paar druppels melk van mijn arm. “Waarom doe je dit?” vroeg ik, mijn stem zacht. “Waarom probeer je weg te rennen?”

Hij antwoordde niet, maar zijn kleine pootjes stappen werden sneller. Ik voelde een golf van spijt. Ik had iets verkeerd gedaan. Ik had hem gefaald. “Wacht even,” zei ik, met een langzame, rustige beweging. “Ik ga je niet bang maken.”

Ik hield mijn hand uit, en hij stak een korte, aarzelende poot in mijn hand. Een zachte, warme gloed, een teken van zijn innerlijke kou, straalde uit zijn lichaam. Het was verrassend prettig.